A Travellerspoint blog

By this Author: jaapwesterbeek

Deel 1 - Richting Hong Kong

Hong Kong

sunny 34 °C

Onze reis naar Nieuw Zeeland begon op zaterdag 11 juli.
Eerst met de bus naar Utrecht CS, daarna met de trein naar Schiphol.

Het Inchecken ging voorspoedig en voor we het wisten vlogen we richting Hong Kong !
We hadden goede stoelen (exit row) en de mooie chinese dames zorgden goed voor ons.
De vlucht was voorspoedig en de kinderen waren rustig en hebben bijhoorlijk goed geslapen aan boord.

De landing in Hong Kong was bijzonder, tussen de Skyscrapers door.
De immigratie was enigszins chaotisch en druk maar door een beetje per ongeluk voor te dringen waren we er toch snel doorheen.
De geuren op Hong Kong airport waren indringend maar ook vagelijk bekend van de Chinese winkeltjes in Suriname.
Nieuw_Zeeland_397.jpgNieuw_Zeeland_399.jpg
Lekker om in het buitenland te zijn ! Het was erg warm, zeker 30 graden, dus dat was wel even zweten.
We zijn direct doorgegaan naar het Marriot met een shuttle. Een mooi hotel en prima kamer met twee twin beds.
Marieke en ik hadden niet veel geslapen aan boord, dus we hebben allemaal een paar uurtjes gerust.
Daarna zijn we gaan zwemmen in een bijzonder mooi zwembad met 5 badmeesters, terwijl er 5 mensen in het zwembad waren
Iedereen was zo rustig en keurig, echt Chinees. Er was een bubbelbad, sauna, stoomcabines etc. en zelfs een mini zwembroek-drogertje !
Erg goed geregeld allemaal.
Hong Kong City
Nieuw_Zeeland_403.jpg

Na het zwemmen zijn we in het hotel gaan eten, wat prima was, maar wel aangepast op Westerlingen, wat ik jammer vond. Ik had zo graag eens echt Chinees gegeten.
Na het eten hebben we wat spelletjes gedaan in de hotelbar. Toen was het tijd om weer verder te vliegen.
Inchecken hoefde niet dus we konden zo doorlopen, en we hoefden niet lang te wachten op de gate.

Posted by jaapwesterbeek 14:23 Archived in China Comments (0)

Deel 2 - Aankomst Auckland

Het weerzien met Linda, Cornelis, Oliver en Rosalie

semi-overcast 13 °C

-- 13 juli --

Het tweede deel van de reis vlogen we met Air New Zealand. Een Boeing 777 met prima entertainment schermpjes in de stoelen, dus de kinderen hebben zich goed vermaakt. We hadden allemaal weinig geslapen aan boord, de kinderen een paar uurtjes en ik helemaal niet. Dat mocht de pret niet drukken, we voelden ons allemaal redelijk fit bij aankomst.
De auto opgehaald, een enorme bak ( Toyota Landcruiser Prado) met rechts stuur, even opletten dus. Direkt naar het hotel gereden in Auckland.
Gelukkig kwamen we daar zonder verdwalen en heelhuids aan.
We konden nog niet inchecken in het hotel dus zijn we maar even gaan rondlopen. We hebben wat gegeten in een leuk barretje.
We kwamen er toen achter dat we niet (en nergens) met onze pinpassen konden betalen, dus dat was/is wel lastig. Tevens kwamen we erachter dat alles knetterduur is, terwijl we dachten dat door de lage koers van de NZD alles juist goedkoop zou zijn. Wellicht moeten we hierdoor onze budgettering her en der aanpassen.
We zagen veel Chinezen, Indiers en natuurlijk Nieuw Zeelanders, al dan niet gemixed met Maori.
Het taaltje lijkt op Australisch, maar is iets minder "knauwerig"
Erg leuk om weer eens totaal nieuwe indrukken op te doen !
We hebben uiteindelijk ingechecked in het hotel, en zijn een beetje gaan slapen.

Na een paar uurtjes hebben we afgesproken met Linda en Cornelis.
We hadden geen navigatie dus Cornelis, die van zijn kantoor kwam in Auckland ging voor ons uit rijden met zijn Catchi wagentje, wat heel fijn was.
Na een flinke rit door file, kwamen we bij het huis aan wat een stuk buiten de stad lag.
Daar was het een fijn weerzien. Ook de kinderen klikten meteen weer erg goed met Oliver en Rosalie.
Het huis was klein maar gezellig, maar moet een fantastische tuin hebben gehad waar zelfs een beekje doorheen stroomt.
Helaas konden we dit niet echt zien want het was om 18:30 al echt donker :-) - even wennen na de lange zomeravonden in Nederland
We hebben gezellig gegeten en probeerden wakker te blijven. Uiteraard waren we allemaal redelijk moe. Linda was zo lief om ons terug te brengen naar het hotel waar we om meteen zijn gaan slapen.

-- 14 juli --

De volgende dag zijn we boodschappen gaan doen voor het ontbijt en de lunch. We hadden afgesproken met met zijn allen Naar Waihi Beach te gaan. Wij hadden daar een huisje gehuurd, Linda en Cornelis met de (enorme) Camper. De kinderen reden met de camper mee wat ze natuurlijk geweldig vonden. Mickey was door de jetlag en alle opwinding bijna niet te houden !
Nieuw_Zeeland_411.jpg
Marieke en ik zaten dus met zijn tweetjes in de auto waardoor we lekker konden kletsen, van het voor ons volledig nieuwe landschap konden genieten en lekker de muziek hard aan konden zetten.
We zijn onderweg naar Waihi gestopt bij een Gorge, een oude vervallen goudmijn gelegen aan een prachtige rivier met watervalletjes.
Daar zijn we een stukje gaan wandelen, waarbij we wat onverlichte tunnels uit de goudmijn zijn ingelopen. Erg spannend voor de kinderen natuurlijk, vooral als we het licht van onze telefoons uit deden.
Nieuw_Zeeland_412.jpg
Nieuw_Zeeland_414.jpg

Daarna doorgereden naar het resort Waihi Beach. Prachtige kust met flinke golven waar ook gesurfed word in de zomer.
Ons huisje is prima, twee slaapkamers en een kleine keuken en een huiskamertje en badkamer.
De kinderen hebben heerlijk met Rosalie en Oliver gespeeld en gefietst.
's avonds werd Marieke onwel en misselijk. Ze is nog wel bij het eten gebleven maar heeft niet gegeten. Om 20:00 is ze naar bed gegaan.
Ik heb om 20:30 de kinderen in bed gelegd die als een blok in slaap vielen.
Daarna heb ik met Cornelis nog een paar wijntjes gedaan en een paar spelletjes thyu gedaan en muziekjes gedraaid. Om 22:15 waren we allebei ook wel een beetje klaar en zijn we gaan slapen.

Posted by jaapwesterbeek 14:33 Archived in New Zealand Comments (0)

Deel 3 - Waihi Beach

een weekje van zon en regen

-- Woensdag 15 juli --
Het regent hard, ik ben om 7:00 opgestaan maar de rest van het gezin heeft tot 10:00 geslapen.
Nieuw_Zeeland_416.jpg
Helaas is Marieke ziek. Ze is misselijk en blijft bijna de hele dag in bed liggen. Wij zijn voornamelijk in het zwembad te vinden, waar een hotpool is en een verwarm zwembad met een glijbaan. Gezellig maar toch anders zo zonder Marieke.

-- Donderdag 16 juli --
Marieke is weer een beetje opgeknapt, maar we moeten nog wel rustig aan doen. Het is lekker weer en we zijn even naar het strand geweest.
Er stroomt een riviertje door het park en daar zitten een stuk of 30 enorme palingen (eels) in. De mag je voeren dus dat hebben we gedaan. Cornelis heeft foto's gemaakt die volgen nog.
20150717_130456.jpg20150717_130341.jpg

-- Vrijdag 17 juli --
We hebben een prachtige wandeling gemaakt over het strand, daarna een berg over van ongeveer 400 meter en dan weer naar beneden naar een ander strand, waar een stel jongens aan het golfsurfen was.
large_20150717_131127.jpglarge_20150717_131816.jpglarge_20150717_131949.jpglarge_20150717_140125.jpglarge_20150717_140134.jpglarge_20150717_140232.jpglarge_20150717_142825.jpglarge_20150717_144501.jpglarge_20150717_145051.jpg
Daar hebben we heerlijk een tijd doorgebracht. Daarna weer terug over de berg. Uiteindelijk een lekker ijsje gegeten. Wel verdiend, vooral voor Joelle die heel flink gewandeld heeft en niet heeft geklaagd !
Verder weer lekker gezwommen. 's avonds hebben we met ons vieren, met behulp van een babyfoon-app spelletjes gedaan (boerenbridge) waarbij iedereen aan het eind van de avond rond een uur of 3 een aardig stuk in zijn kraag had. Erg gezellig en veel gelachen !

-- Zaterdag 18 juli --
Het regent hard ! Dessalniettemin toch lekker in de hotpool, wat een dagelijkse bezigheid is geworden.
's avonds zijn we uit eten gegaan bij een lokaal tentje in Waihi Beach, erg gezellig en lekker.
Toen we thuis kwamen hebben we weer gezellig spelletjes gedaan en wijntjes gedronken met Linda en Cornelis.

-- Zondag 19 juli --
Vandaag gaan we vertrekken en afscheid nemen van Linda en Cornelis. We hebben een huisje in Rotorua geboekt tot en met vrijdag.
Het zonnetje schijnt en we gaan nog even snel zwemmen voordat we deze fijne plek moeten verlaten.

Posted by jaapwesterbeek 15:34 Comments (0)

Deel 4 - Rotorua

met z'n viertjes

-- Zondag 19 juli --

Na ongeveer anderhalf uur rijden van Waihi Beach, een tocht door een groen heuvellandschap, afgewisseld met subtropische bosjes vol prachtige palmvarens, komen we aan bij Rotorua. Zoals elk dorpje/stadje tot nu toe doet het ons Amerikaans aan, met laagbouw, lange winkelstraten waarin de bekende fast food ketens elke keer hun kop opsteken. Ook de auto's zijn of grote 4x4's of sport sedans (wat ik wel kan waarderen)
Als we Rotorua in rijden ruiken we het al in de auto : Rotte eieren ! Deze plaats kent veel thermale wateren en daar komt nogal een zwavellucht vanaf.
We komen aan bij het huis wat we telefonisch gereserveerd hebben (voor een zacht prijsje).
We maken kennis met Max en Elaine, een ouder echtpaar die het huis moeten verhuren om de hyptoheek te kunnen betalen... Een beetje apart natuurlijk want we hebben nu het idee dat we ze uit hun eigen huis verjagen, en je kunt ook zien dat ze hier zelf wonen als het niet verhuurd is. Maar goed, het is een flink groot huis met 3 slaapkamers, twee badkamers en een grote woonkamer en keuken. Het hele huis is waarschijnlijk al 40 jaar hetzelfde, want het ziet er uit alsof de tijd heeft stilgestaan. Het ruikt ook echt naar een oud huis, en Marieke en ik hebben allebei het gevoel alsof we weer klein zijn en bij opa en oma gaan logeren.
20150720_094516.jpg20150720_094530.jpg

We doen boodschappen bij een enorme Countdown, de lokale supermarktketen en gaan eten bij Wendy's, omdat ik dat heel lekker(vies) vind...
Daarna doet Marieke nog een wandelingetje met de kinderen terwijl ik op de bank een dutje doe.
We gaan vroeg naar bed

-- Maandag 20 juli --
We hebben weer een beetje lang uitgeslapen, ik ben elke keer vroeger wakker dan de kinderen, wat vrij uniek is. Na een ontbijtje besluiten we om naar de filmset van de "Lord of the rings" en "The Hobbit" te gaan. Het is een mooie rit van ruim een uur naar Matamata waarin we weer veel koeien en schapen zien, glooiende heuvels en riviertjes die zich rustig naar de zee banen. Eenmaal aangekomen is Hobbiton een behoorlijk touristisch gebeuren, waar je voor veel geld met een bus naar "The Shire" wordt gebracht, alwaar je via een verplichte guided tour in een rap tempo langs de Hobbithuisjes wordt geleidt met een groep andere toeristen. Omdat Marieke en ik toch wel fan zijn van de films laten we ons hierdoor niet uit het veld slaan, en ook de kinderen genieten toch wel van de mooi gemaakte huisjes, die echte movie props zijn, dus nep. Je kunt er niet in en zelf het huisje van Bilbo heeft alleen een klein gangetje zodat ze de binnenkomst goed konden filmen. Er staat zelfs een nep boom boven het huis, maar het is allemaal zo knap gemaakt dat dit bijna niet te zien is. De gids verteld leuke grapjes en weetjes over de film en over de set. Het weer is afwisselend stralend en regenachtig, dit wisselt elkaar voordurend af.
20150720_133101.jpg20150720_134819.jpg20150720_135441.jpg20150720_135631.jpg20150720_140517.jpg20150720_135631.jpg
one ring to rule them all, or at least one of 'em... :-)
20150720_131504.jpg
De tocht eindigd bij de Dragon Inn, ook uit de film. Daar krijgen we een biertje en kopen we wat koeken en een beef pie. De sfeer binnen is geweldig, de ultieme bruine kroeg. Echter moeten we hier ook weer weg na 25 minuten voor de volgende buslading toeristen.
20150720_140839.jpg

Op de terugweg naar Rotorua stoppen we bij Ogo. Hier kun je jezelf in een grote bal van een heuvel af laten rollen.
In die bal zit een kleinere bal,daar zit je in met veel warm water. Het lijkt dus eigenlijk alsof je op een gigantische glijbaan glijdt.
Mickey durft niet, maar we weten hem toch over te halen om samen met mij in die grote bal te kruipen. Het is koud buiten dus in onze zwemkleertjes is het even afzien. Eenmaal in de bal vinden we het allebei spannend maar ook heel gaaf, en we zoefen de berg af.
Het is allemaal voorbij voor we er erg in hebben, maar we hebben filmpjes gemaakt. Achteraf stond Mickey lekker te stuiteren.
We mochten nog even opwarmen in de hottub, waarna we ons weer omkleden. Het geld gaat hard zo, maar we hebben wel lol in ieder geval
We gaan naar het huis en eten een zelfgemaakte maaltijd en doen nog wat spelletjes. Het was weer een enerverende dag.

-- dinsdag 21 juli --
's ochtends zijn we op tijd opgestaan om een show bij te wonen bij het Agrodome. Een boerderij waar je allerlei vee kunt bewonderen en ook aaien en voeren. Daar aangekomen zien we ook weer enkele bussen vol toeristen. Eerst mogen de kinderen wat lammetjes en geitjes aaien, daarna begint de grote schapenshow. 13 verschillende schapenrassen worden op een huomristische manier getoond, met alle bijzondere eigenschappen van de wol of het vlees. Erg grappig allemaal. Daarna worden er verschillende herdershonden opgevoerd die op verschillende manieren de kudde hoeden. De grootste doet dit met blaffen en kan wel 1000 schapen in zijn eentje bij elkaar houden. Wat een kabaal ! Er is ook een soort hond die doet het met staren en die houdt op het podium een groepje eenden bij elkaar, erg leuk.
large_20150721_104429.jpglarge_20150721_111849.jpg

Na de show gaan we met een soort huifkar achter een trekker het boerenerf op, en zien verschillende runder rassen, Herten, Schapen, Alpaca's en varkens. We zien ook hoe diverse gewassen worden geteeld zoals olijven en kiwi's. Wel fris buiten maar we hebben allemaal thermo-ondergoed aan. Daarna hebben we nog een schapenknuffel gekocht voor de kinderen in de wol-winkel en een paar t-shirts voor onszelf.
large_20150721_122850.jpglarge_20150721_123753.jpg

Na het Agromdome gaan we naar de Skyline, een Kabinelift naar boven alwaar je een prachtig uitzicht hebt over lake Rotorua en de omgeving. Daar hebben we eerst rustig gelunched.
Daarna doen we een aantal "Luge rides", op een soort skelter naar beneden op basis van zwaartekracht, Joelle eerst bij mij en de volgende ronde bij Marieke. Daarna met een stoeltjeslift weer omhoog. Joelle wilde steeds harder. Je kon ook best hard want het was 2 kilometer lang en als je niet remde ging je steeds sneller. De kinderen vonden dit helemaal geweldig. Je kon er ook spectaculaire afdalingen doen via een kabelbaan maar dat hebben we overgeslagen omdat we de kinderen bij ons hadden.
large_LUSRCF0D35..19_83732102.jpglarge_LUSR1481F5..49_62113218.jpglarge_20150721_144528.jpg

Toen we weer beneden waren zijn we naar Rotorua centrum gereden, daar hebben we in de Irish pub een klein drankje gedaan.
20150721_163435.jpg

We hadden daarna geen zin meer om te koken dus hebben we in het dorpje takeaway Indiaas gehaald, heerlijke curries waar de kinderen ook van gesmuld hebben. Om af te sluiten hebben we met z'n allen een film gekeken die ik had meegenomen, verschrikkelijke ikke :-)

-- Woensdag 22 juli --

Vandaag zijn we naar de thermal springs geweest. Vroeg opgestaan, want de geiser spuit precies om 10.15. Na een mooie autorit, waarbij het soms best glad was (ijzel) kwamen we aan bij Wai-o-Tapu.
Eerst reden we naar de Lady Knox Geiser, waar we een tijdje moesten wachten. Toen kwam er een gids en die vertelde een leuk verhaal dat gevangenen hun kleren kwamen wassen bij deze geiser, en er achter kwamen dat als ze zeep in de geiser gooiden deze begon te spuiten. Daarna gooide de gids er ook een pak zeep in en de geiser begon inderdaad te borrelen en te spuiten na een paar minuten.
20150722_103242.jpg20150722_103401_001.jpg

Daarna hebben we een prachtige wandeling gemaakt door het thermale wonderland. Heel surrealistich, af en toe leek het bijna een maanlandschap. Water in allerlei prachtige kleuren, stomende bosjes en watervallen. Sommige bronnen waren 100 graden, een slimme toerist had er zijn eitje in gegooid :-). Het was best een flinke wandeling, maar Joelle hield zich goed. Ze had wel een beetje last van haar voeten op het laatst, dus we besloten om toch nog maar eens op zoek te gaan naar goede wandelschoentjes voor haar.
20150722_112623.jpglarge_20150722_122624.jpglarge_20150722_123301.jpg

Na de wandeling hebben we heerlijk geluncht in het restaurant, de lucht was stralend blauw en we hebben in onze t-shirts van het zonnetje genoten. Het lijkt een beetje op wintersportweer: het is overdag vaak heel helder, strak blauwe luchten en in de zon best wel warm. Zodra de zon ondergaat, om een uur of half zes, koelt het af en gaan de winterjassen weer aan,

Na al dat wandelen hadden we wel zin in ontspanning en dus zijn we naar Waikite gereden, een soort kuuroord tussen de heuvels. Prachtige thermale bronnen en een zwembad van 35 graden. Je moest een beetje rustig aan doen vanwege de kans op oververhitting, wel een beetje moeilijk voor onze stuiterballen. We hebben genoten van de prachtige natuur en het warme water. Erg maf dat je met thermokleding en skijassen daar aankomt, en dan een uur later gewoon in je zwemkleding staat zonder dat je last hebt van de kou. Na het zwemmen toch maar een ijsje om een beetje af te koelen :-). Thuis een lekkere zelfgemaakte maaltijd gekookt en we lagen allemaal bijzonder vroeg onder de wol. Met warme voeten van de thermale baden en rode koppen van de zon.
large_20150722_151102.jpglarge_20150722_152304.jpg

--Donderdag 23 juli--
Vandaag een soort rustdagje, daar zijn we allemaal wel aan toe. 's Ochtends hebben we uitgeslapen en met zijn viertjes ontbeten. De kinderen hadden tekeningen gemaakt voor Elaine, de eigenaresse van het huis waarin we logeren. Zij is kunstenares en heeft prachtige schilderijen door het hele huis heen hangen. Ze gebruikt materiaal uit de Redwood Forest, grenzend aan de wijk waar we zitten, om een soort 3D schilderijen te maken. We vinden het erg mooi en kopen een klein schilderijtje van haar. Nog iets om mee te zeulen in de koffer ;-). Er is hier zoveel te doen en te beleven dat we graag nog een dagje willen blijven. Dit vindt Elaine gelukkig geen probleem.
We gaan Rotorua in op zoek naar wandelschoentjes voor onze benjamin. Nog geen gemakkelijke opgave, maatje 27 blijkt niet overal in voorraad te zijn. Uiteindelijk krijgt onze Jo mooie schoentjes van de Katmandu in maatje 30,5. Paar wattebolletjes in de neuzen, mooie sokken van Merino wol (Nieuw Zeelands trots) en we zijn klaar.

's Middags gaan we ze maar direct uitproberen, we maken een wandeling door het Redwood Forest, dat grenst aan ons huis. Een indrukwekkend bos, met grote palmvarens op ooghoogte en naalbomen tot wel 40 meter hoog. Wat ons opviel was dat het bos heel stil was, je zag bijna geen vogels en insecten. Af en toe kwam de felle zon tussen de bomen door en kreeg je prachtige doorkijkjes.
20150723_150007.jpg20150723_153606.jpg20150723_154131.jpg
Het was best een pittige wandeling, met eerst een half uur omhoog tot aan de boomtoppen. Af en toe moesten we Joelle een beetje enthousiasmeren, maar Mickey was niet te houden. Die heeft de hele wandeling twee keer gelopen. Toen we weer bij de auto uitkwamen was de zon alweer onder aan het gaan.

We besloten uit eten te gaan in de Pig & Whistle, een pub Engelse stijl. Jaap had een stapel spareribs genoeg voor drie personen en Mickey had een hamburger die hij uiteindelijk in vier stukken moest snijden om hem binnen te krijgen. 20150723_183444.jpg
We zaten heel gezellig aan een soort picknick tafel, Jaap en ik zaten aan de wijn en het bier en de kinderen waren aan het tekenen. Joelle heeft een verhaaltje geschreven, met enige hulp, maar ze weet bijna alle letters al. Om half negen begon een bandje te spelen. De lokale beroemdheden Neo & Agent Smith, twee grote kale kerels die optraden met behulp van een bandje. Neo of Agent Smith, ik weet niet welke het was, kon best een aardig stukje gitaar spelen en had ook een mooie stem, dus wij genoten. Het repertoire was oude rock, een beetje Crowded House, en wat meer contemporary. We wisten niet wat we zagen, Joelle ging helemaal los. In haar eentje deed ze een soort hippiedans, haar lange haren zwiepten mee en ze ging op in de muziek. Er waren allemaal mensen die naar haar keken, maar dat vond ze alleen maar mooi. Kleine showdame! Mickey viel om half 10 echt in slaap dus zijn we toch maar naar huis gegaan. Wel echt leuk om dit met onze kinderen zo mee te maken. De kinderen vielen thuis direct in slaap, wij zijn nog even opgebleven.

--Vrijdag 24 juli--
Vandaag splitsen we op : Marieke gaat met Mickey nog een keer wandelen in Redwood forest en Joelle en ik gaan met een zelf te besturen treintje een rit maken. Joelle vond het flink spannend om met mij alleen op pad te gaan, want ze zei al na 10 minuten dat ze mama miste :-) Het treintje is een half uur rijden van Rotorua en eenmaal daar aangekomen is het koud, winderig en we zien niemand. Gelukkig zit er een dame binnen, die met herhaaldelijke oproepen via een 27-mc bakkie ook een mannetje aan de andere kant van het spoor kan bereiken, want die moet het treintje omdraaien, er is namelijk maar 1 spoor. Het is best een lange rit, en Joelle heeft het na een minuut of 20 wel weer gezien. Dan maar liedjes zingen ! samen hebben we de rest van de reis flink hard gezongen, al was het maar om de kou te verdrijven. Zelf vond ik het best een aardig ritje door bossen en soms open vlakten. Best geinig ook dat je zelf kon remmen, hoewel je in principe nergens aan mocht zitten (ook een flinke safety video van te voren van 10 minuten).
20150724_115321.jpg
Mickey en Marieke hebben weer een prachtige wandeling gemaakt. Deze keer door een ander gedeelte van het bos, waar de bomen minder dicht op elkaar staan en veel meer vogels te horen zijn. Na een pittige klim omhoog is er een wijds uitzicht over Rotorua. Nu is pas goed te zien hoeveel thermale poelen er in Rotorua zijn: overal komt stoom tussen de bomen door omhoog, alles borrelt en pruttelt en in de verte spuit ook weer een geiser omhoog.
20150724_115901.jpg
Daarna terug naar het huis, waar even later ook de andere twee terugkwamen. Als verrassing hadden Jaap en Joelle bij Dunkin' Donuts een doosje donuts meegenomen.
's Middags gingen de activiteiten gewoon door. Er is hier zoveel te doen, dat we gewoon niet stil kunnen zitten. Mickey en Jaap gaan footgolf doen, dat is golfen met een voetbal. Best wel geinig en Mickey kan het goed! Joelle en Marieke doen een minigolf baantje, ook wel grappig maar zonder leuke heuveltjes en hindernisjes. Het is meer bedoeld om het putten te oefenen. 20150724_155459.jpg
Aan het eind van de middag komen we weer samen en gaan we naar de laatste activiteit van de dag. We hebben gereserveerd in een Maori Village,
een van de velen die Rotorua rijk is. Jaap en ik gaan een beetje met lood in onze schoenen, we zijn bang voor weer een tourist trap met bussen vol Chinezen. Het is wel een tourist trap, maar we hebben toch een hele leuke en interessante avond. Dit komt voornamelijk door onze gids, die het als stand up comedian in het theater ook goed zou doen. Hij heeft een perfect gevoel voor timing en zelfspot en zo wordt er wordt er de hele avond flink gelachen. Wij zijn met ongeveer 40 toeristen de 'tribe of 11 nations' en we gaan op bezoek bij de Maori Village van de Mitai familie. De enige Amerikaan in het gezelschap wordt tot Chief gebombardeerd en deze moet namens ons het woord voeren. Na een korte ontvangst in een tent gaan we naar de onthulling van de Hangi maaltijd. Dit is een traditionele maaltijd die in de grond wordt klaargemaakt. Het eten ligt de hele dag te stoven onder natte doeken, en is dus door en door gaar. 20150724_175159.jpg20150724_175338.jpg We mogen nog niet proeven, we gaan eerst naar de rivier waar de krijgers van het dorp met een kano binnenvaren. Dit is een indrukwekkend gezicht, het hout van de boot is prachtig bewerkt, de boot is verlicht door fakkels en de krijgers hebben traditionele kledij aan. Deze kledij is nogal luchtig voor de ijzige temperaturen, wat een bikkels deze kerels. Leuk ook voor de aanwezige vrouwen, want er zijn een paar mooie exemplaren bij!
Na de 'intocht' gaan we naar de tent, waar we een show gaan bekijken. Er is een Maori dorp nagebouwd en de Maori leggen het een en ander uit over hun cultuur. Het wordt ons al snel duidelijk dat er weinig over is van de echt traditionele Maori-dorpen, maar ze proberen wel op allerlei manieren de oude tradities levend te houden. De krijgers laten ons hun wapens zien en doen allerlei demonstraties. De vrouwen doen dansen met verschillende instrumenten en natuurlijk zien we de Haka, bekend van de rugbyteams uit Nieuw-Zeeland. De uitpuilende ogen en lange tongen doen wij nog vaak na de dagen erna, nog best moeilijk om dit zo indrukwekkend mogelijk te doen :-)
20150724_181707.jpg
Na de show, die ondanks het feit dat het natuurlijk best commercieel is allemaal ons toch wel een beetje onder de indruk achter laat, gaan we eten. Het is een enorme bunkerpartij en de chocoladetaart als toetje laten de kinderen zich goed smaken. Na het eten gaan we nog even het bos in met de hele groep touristen met zaklampjes en krijgen we nog wat uitleg over de lokale natuur, van onze grappige gids. Daarna koud maar voldaan naar huis.

Posted by jaapwesterbeek 04:22 Comments (0)

Deel 5 - (Richting) Wellington

500 km zuidelijker

-- Zaterdag 25 juli --
Vandaag vertrekken we richting het zuiden. We nemen heel hartelijk afscheid van Elaine en Max. Joelle is verdrietig omdat ze de goudvissen moet achterlaten (maar kan je ze dan niet gewoon kopen ?) Op naar Motuapa Bay in Turangi, waar we voor 1 nacht een kleine lodge hebben. Het is een mooie rit van 1,5 uur die eindigt met een rit langs het enorme Lake Taupo. De lodge is prima, en we babbelen ook nog even met de eigenaren, een echtpaartje dit het sinds een paar maanden runt. Van binnen ziet het er een beetje uit als een hoerenkeet met veel zwart en glas en zo, maar de omgeving is in ieder geval prachtig. 20150725_144522.jpgWe lopen nog even langs het meer en gaan daarna eten in een lokale kroeg een stukje verderop, waar je kan gokken op paardenrennen en zo en waar een stel redelijk simpele locals hun vrije dag doorbrengen. Het eten is echter boven verwachting goed, Marieke heeft een salade besteld waar een flinke hertenbiefstuk bovenop ligt, en dat voor weinig. We drinken een paar drankjes, de kinderen krijgen een ijsje en Marieke en ik spelen een paar potjes pool.
Daarna terug naar het huisje, waar we in bed het eerste deel van de "Lord of the Rings" films kijken. (die geheel in Nieuw Zeeland is opgenomen). Echt wel heel cool dat wij nu al die plekjes van The Shire herkennen. We zien ook dat het grootste gedeelte van de film op het Zuidereiland is opgenomen, het is maar goed dat we daar nog naartoe gaan :-)
Zondag is weer een reisdagje. 's Ochtends brengen we na het ontbijt het overgebleven brood naar de zwarte zwanen van Lake Taupo. 20150725_150110.jpg
Rond 11 uur vertrekken we richting Wellington. Een rit van 4 uur, waarbij het landschap continu verandert: van lieflijke groene heuvels tot de uitgestrekte heidevelden van natuurpark Tongariro. 20150726_115719.jpgOp de achergrond zien we grote bergen, vaak met sneeuw erop. Je kunt hier ook skieen, maar wij besluiten dat niet te doen. Linda heeft het ons afgeraden, en het is vrij duur voor een dagje.
Vandaag is het ook heel slecht weer: mist en regen, dus het zal op de skihellingen niet echt aangenaam vertoeven zijn.
We rijden door kleine dorpjes, die eigenlijk steeds mooier worden. We zien steeds meer Engelse invloeden, huizen met mooi houtsnijwerk en in oud Koloniale stijl. Wel zijn in elk dorp minimaal een Mc Donald's en een Subway, hoe piepklein het ook is!
De kinderen houden zich goed en zijn achterin lief aan het kleuren en tekenen. Rond half vier rijden we Wellington binnen, dat prachtig ligt op de heuvels rondom een baai. We zien ook al de Interislander ferry liggen, het schip waarop we dinsdag de overtocht naar het Zuidereiland zullen maken.
We hebben een appartement geboekt in een flatgebouw middenin het zakendistrict. Wellington blijkt een mondiale stad te zijn, met sjieke winkels en goedgeklede mensen. Dit is even een verschil met de 'laid back' stijl die we onderweg hebben gezien van het platteland van Nieuw Zeeland.
We maken een flinke wandeling door de stad en langs het water naar de supermarkt. Jaap klust een heerlijke curry in elkaar, zelfs de kinderen hebben er niets op aan te merken :-)

--maandag 27 juli--
Vandaag dus in Wellington. We besluiten om eerst naar de Ferry te lopen om alvast informatie in te winnen over hoe de auto in te leveren, hoe het gaat met onze bagage etc. Dat blijkt een flinke wandeling want de terminal die we dachten dat het was bleek van een andere maatschappij te zijn.
Na een wandeling van een paar kilometer langs een soort snelweg, waarbij we de moed erin proberen te houden, komen we aan bij de terminal.
Daar worden we weer supergoed geinformeerd. Wat zijn de Nieuw Zeelanders toch lief en behulpzaam, dat valt ons elke keer weer op. We vragen of ze een taxi willen bestellen voor ons, ook dat gaat heel gemakkelijk en 5 minuten later staat er een taxi die ons van 18 dollar naar het centrum van de stad brengt (dat valt erg mee dus) in een luxe Hybride Toyota Camry, waarin de meeste texichauffeurs rijden. De full electric car zoals de Tesla heeft hier duidelijk nog niet zijn intrede gedaan. We gaan naar het Te Papa museum. Dat blijkt een enorm groot en prachtig museum te zijn dat gratis te betreden is. Ze hebben er veel, van wetenschappelijke dingen als cultuur historische zaken.large_20150727_121533.jpg We bekijken wat (interactieve) tentoonstellingen over Maori's. large_20150727_121158.jpglarge_20150727_134245.jpglarge_20150727_134508.jpgErg boeiend allemaal. Er zijn ook verschillende doe-dingen voor kinderen, dat hebben ze heel slim aangepakt.
large_20150727_124553.jpg Onze kinderen vermaken zich dan ook prima. We lunchen heerlijk in het museum, waar we als toetje allemaal lekkernijen bestellen zoals truffel-cake, double chocolate brownie, carrot-pecan cake en apple crumble... hmmm.
Hierna bezoeken we nog een tentoonstellinging over de deep-sea waar ze een echte reuzen-inktvis hebben op sterk water, de enige in de wereld in een museum, een erg gaaf en gevaarlijk uitziend dier met tentakels met enorm haken eraan en een enorme snavel. Daarna hebben de kinderen nog wat gespeeld in een soort proefjes lokaal waar ze dingen onder een microscoop konden bekijken.large_20150727_152330.jpg
Na het museum zijn we naar ons appertement gegaan om te gaan zwemmen. Het zwembadje was klein en zat aan een sportschool vast. Een beetje apart want er zaten dus allemaal mensen te sporten aan de andere kant van een glazen wand, die zaten ons maar vreemd aan te kijken dat we daar aan het zwemmen waren. Het water was koud en zout. Na een uurtje hebben we ons gedouched en aangekleed om uit te gaan. We zijn lopend naar het uitgaans centrum gegaan van Wellington, waar veel leuke barretjes en restaurants zaten. We hebben een leuk hip restaurant uitgezocht en het eten was fantastisch. Een verademing na alle kroeghappen die we hadden gehad. We bestelden lekker een flesje wijn en allerlei lekkere en bijzondere happen zoals geit-ravioli en seefood wontons. We hebben heel lang getafeld en de kinderen hebben zich heel goed gehouden. Daarna een beetje tipsy weer naar het apartement gegaan.

-- Dinsdag 28 juli --
We hebben nog een halve dag voor de Ferry vertrekt naar het Zuidereiland, dus we besluiten om een antiek trammetje te pakken die helemaal naar boven gaat. Wellington ligt op een grote heuvel dus er zijn flinke hoogte verschillen. De tram is prachtig en helemaal schuin gebouwd in trapvorm.large_20150728_104223.jpg
Bovenaan gekomen wandelen we door prachtige botanische tuinen met aparte thema's zoals beschermde soort en een "fragrance garden" waar je bijna bedwelmd wordt door de geurige bloemen. Er is ook een heel leuk speeltuintje in het midden van de tuinen en daar genieten we van het zonnetje en elkaar want het is heerlijk weer.large_20150728_105355.jpglarge_20150728_111559.jpglarge_20150728_104623.jpg De kinderen spelen er fijn, de vogels fluiten en we zien zelfs een aantal grote bruine papegaaien die daar kennelijk wonen en lekker veel lawaai maken. Daarna lunchen we aan de rand van de "rose garden" in een hip tentje.20150728_112937.jpg20150728_114315.jpg Ze zijn elke keer weer verbaasd en blij als we een tip geven, ik kreeg nu zelfs te horen : "a five dollar tip from this lovely man !" - waarna een paar kreten van blijdschap uit de keuken klonken. Er grappig en ook weer een heel fijne bediening. We sjokken terug naar het trammetje, maar Joelle begint moe te worden van het vele lopen en ze sputtert wat tegen. We gaan weer terug met het trammetje en kinderen mogen vooraan staan en aan het belletje van de tram trekken. Daarna checken we uit het appartement en gaan met de auto naar de ferry. We checken daar de koffers in en leveren de auto in (zet maar ergens neer en gooi de sleutels in een bus) en kunnen bijna meteen vertrekken, prima timing ! De kinderen zijn duidelijk opgewonden. De tocht uit het Noordereiland is mooi. We ontmoeten een Nederlands stel met twee dochtertjes en die spelen met onze kinderen. Wij maken een gezellig praatje en je merkt dat zowel de kinderen als wij het prettig vinden om even met wat landgenoten om te gaan. Als we bij het Zuidereiland aan komen na een paar uurtjes varen is de uitzicht heel erg mooi: Veel kleine onbewoonde eilandjes, een diep blauwe zee en overal vogels.large_20150728_163917.jpglarge_20150728_155600.jpglarge_20150728_150412.jpg
Als we van de boot gaan regelen we eerst een nieuwe auto. Een gloednieuwe Toyota Highlander, ietsje kleiner dan de enorme Prado diesel die we hadden maar veel moderner, krachtiger en stiller (want benzine) en ook luxer met leren bekleding etc.
We komen al na twee kilometer rijden aan bij het cottage die we weer online hadden geboekt. Het is een prachtig engels uitziende cottage (Rose Cottage genaamd) en helemaal geweldig voor kinderen, met veel knuffels en kinderboeken. Ze hebben een groot stuk zelf gebakken appeltaart voor ons klaargezet, er zit soep en een soort worst in de vriezer, een pakje melk voor morgenochtend etc. heel schattig allemaal.
Nadat we een beetje gesetteld zijn gaan we een hapje eten in een lokaal tentje, steak en hamburgers etc. De mensen zijn verbaasd als we zeggen dat we enkele dagen in Picton blijven, kennelijk komt iedereen hier alleen aan met de Ferry maar vertrekt meteen. Wederom verbazing over een fooi van een paar dollar, en oprechte dankbaarheid. Eenmaal terug in het huisje slaan de kinderen een beetje op hol, het is ook wel erg veel voor ze allemaal natuurlijk al die verandering. Joelle heeft een enorme huilbui. Na een tijdje trekken ze allebei weer bij en gaan lekker slapen. We houden morgen lekker een dagje rust : We gaan zeehondjes bekijken in de haven die daar 's ochtends komen spelen, en we willen koekjes gaan bakken.

Posted by jaapwesterbeek 03:27 Comments (0)

(Entries 1 - 5 of 10) Page [1] 2 »