A Travellerspoint blog

This blog is published chronologically. Go straight to the most recent post.

Deel 6 - Picton

-- Woensdag 29 juli --
Na de lange dag van gisteren vandaag een rustdagje. We slapen allemaal uit tot 10:00 !
's Ochtends zijn we even naar de haven gereden om naar de zeehonden te kijken die daar soms op het strand komen spelen.
Ze zijn echter al van het strand, maar er zwemmen er nog wel een paar rond. De kinderen hebben even op een soort houten piratenschip gespeeld wat daar lag, en daarna hebben we boodschappen gedaan. Picton is een schattig plaatsje, met een mooie haven. 20150729_111652.jpgWeer thuis gekomen hebben we zoals beloofd koekjes gebakken, ze waren best lekker hoor ! Daarna hebben we met zijn allen naar de film "Verschrikkelijke Ikke" gekeken en gerelaxed. Ik heb voor het eerst een "Clam Chowda" gemaakt naar een lokaal recept (een soort romige vissoep met schaaldieren). Iedereen smulde ervan, ook de kinderen.

-- Donderdag 30 juli --
Vandaag is een dag waar we allemaal lang naar uitgekeken hebben. We gaan Walvis spotten in Kaikoura !
Alleen de rit er naar toe (ruim 2 uur) is al een feest. Slingerend door de bergen en het laatste stuk langs een woeste kustlijn, we genieten er erg van.
Opeens zag ik een grote zeehond zitten op een rots en ik gooide de auto aan de kant. Ik stapte meteen uit en stapte bijna bovenop een zeehond die in het hoge gras aan de kant lag. Een flinke kolonie (wat later bleek) pelsrobben lag heerlijk te zonnen op de rotsen voor het strand. Omdat we op tijd moeten zijn voor de boottocht besluiten we niet te lang te blijven en rijden door, vastbesloten om hier later nog een keer te stoppen. Onderweg zien we nog honderden pelsrobben, een flinke kolonie dus. Er zijn flink veel kleintjes bij, het lijkt er dus op dat de pelsrobben floreren hier aan de kust. Het is prachtig weer, maar de zee is vrij woest. Zo leeg als de weg ernaar toe was, zoveel toeristen zijn er bij de Whale Watch. Waar komen al die mensen vandaan? We krijgen eerst een safety video te zien en worden dan met de bus naar de boot vervoerd. Het is een snelle catamaran, met een cabine waar je binnen moet zitten als de boot vaart, en een dak waar je bovenop kunt staan om de walvissen goed te kunnen bekijken. De kapitein zet meteen flink de vaart erin. De zee gaat behoorlijk heen en weer, 'a bit of a swell' noemen ze dat :-). Het duurt niet lang voordat de eerste toeristen gebruik maken van de kotszakjes. Wij hebben een pilletje ingenomen, behalve Joelle, die dit nog niet mag. Gelukkig hebben we nergens last van. Joelle vindt het zelfs helemaal geweldig en vraagt of de boot niet sneller kan! De whale watch is opgezet door een lokale Maori-stam die de economische neergang van haar volk in Kaikoura wilde stoppen. De guides zijn allemaal Maori en we worden eerst in hun taal toegesproken. Van tevoren zijn we gewaarschuwd dat het voorkomt dat je geen walvissen ziet, maar eenmaal op zee is het vrijwel meteen al raak. De spotter heeft een mannetjes potvis gezien en we racen ernaar toe. Zodra de boot stilligt mogen we naar buiten. Het is alles wat we gehoopt hadden en meer! Wat een bijzondere ervaring om zo'n prachtig dier in het wild te zien. De potvissen blijven een minuut of vijf, tien aan de oppervlakte om te ademen. Je ziet dan regelmatig een spuit water omhoog komen uit hun spuitgat.20150730_140357.jpg20150730_141010.jpg20150730_141018.jpg Als ze klaar zijn, krommen ze hun rug en dan komt de 'money shot', de staartvin. Schitterend om te zien. Je krijgt moeilijk een idee van hoe groot ze nu eigenlijk zijn, maar onze gids vertelt dat deze mannetjes zo'n 16 tot 19 meter lang zijn. De crew kent alle vissen bij naam en herkent ze door littekens en de vorm van hun bult. We zien de ene na de andere potvis, totaal hebben we er vijf gezien. Een pelsrob komt zich ook melden en zwemt speels een stukje met de boot mee. Ook zien we reuze albatrossen. Joelle houdt zich goed, maar op het laatst vindt ze het te koud en blijft lekker warm in de cabine zitten. Aan het eind worden we nog getrakteerd op een zeldzaamheid: een vinvis laat zich kort zien. Een gigantisch dier van zo'n 23 meter, dat elegant door het water beweegt. De crew wordt er opgewonden van, blijkbaar is deze soort nogal schuw. Wij krijgen de indruk dat het beest de boot niet zo geweldig vindt, met de herrie van twee grote dieselmotoren. Het lijkt alsof hij er een beetje voor vlucht. Overigens gaan ze wel zeer respectvol met de dieren om, ze komen niet te dichtbij en proberen de walvissen niet te storen. Na twee en een half uur is het mooi geweest en volgt een snelle terugtocht. Voor sommige mensen kan het eind van de tocht niet snel genoeg komen, de vrouw die naast Jaap zit heeft alleen de binnenkant van de boot gezien.
Wij zijn onder de indruk, echt een hoogtepunt van onze reis!

Op de terugweg naar Picton proberen we langs de weg bij de visboer nog een langoustine (een garnaalachtige kreeft) te scoren, maar het lieve beest kost 80 dollar (zo'n 42 euro), wat we een beetje te gek vinden.20150730_161840.jpg
We stoppen nog een keer bij de pelsrobben, Jaap maakt een paar foto's van een zogende baby bij haar moeder. 20150730_164150.jpg
20150730_164315.jpg
20150730_164321.jpg

Moe maar vol van ons avontuur gaan we eten in een kleine Ierse pub. Deze wordt gerund door een 'American Indian', die een heerlijke Italiaanse pizza bakt. Hoe mondiaal wil je het hebben. Als we hem complimenteren met zijn pizza's, vertelt hij dat hij is opgegroeid als buurman van de oprichter van Pizza Hut 'toen Pizza Hut nog lekkere pizza's maakte'. Van die buurman heeft hij het geheime recept voor een echte Italiaanse pizza gekregen. Een prachtig verhaal, wat Jaap ook nog bij de recensie op internet zet.
Die avond rollen we rozig van de boottocht in bed.

-- Vrijdag 31 juli --
Vandaag is weer een reisdag. We hebben een "late checkout" gekregen van de eigenaars en willen rond 12 uur de deur achter ons dichttrekken. Dan stopt er een auto voor de deur en stapt een oude baas uit die de eigenaar van het prachtige Rose Cottage blijkt te zijn. We moesten nog even pinnen dus hij rijdt achter ons aan om het geld in ontvangst te nemen. Daarna krijgen we een lieve knuffel van hem en rijden richting Punakaiki.
Wederom een fantastische autorit die ons dwars door eindeloze slingerweggetjes leidt door de bergen, waarbij we de meest mooie rivieren en meren passeren. We stoppen onderweg een keer bij zo'n rivier en genieten van het uitzicht en spelen een beetje met de stenen die we daar vinden. Mickey leert "pleieren", het weggooien van een platte steen en deze zo vaak mogelijk op het wateroppervlak laten stuiteren. Hij de smaak flink te pakken en wil bijna niet meer stoppen. Daarna rijden we door en komen aan in Punakaiki, waar meteen de ruige kust met enorme metershoge golven zich presenteert. We halen de sleutel van het huis op bij de lokale tavern en rijden terug naar het huis wat we kennlijk al gepasseerd zijn. Het huis ligt wat hoger aan de weg en hoewel het bijna donker is kunnen we al wel zien dat het prachtig gelegen is. Binnen is het huis zeer luxueus. Drie ruime slaapkamers, 2 badkamers, een moderne keuken en een ruime woonkamer. 20150801_145907.jpgIk klus een pasta'tje in elkaar en we doen nog wat spelletjes. Daarna lekker slapen in de heerlijke bedden.

Posted by jaapwesterbeek 02:09 Comments (0)

Deel 7 - Punakaiki

Pancake Rocks

-- Zaterdag 1 augustus --
Het uitzicht is inderdaad waanzinnig. Aan de achterkant van het huis ligt de jungle met in de verte een enorme rots.20150801_084748.jpg Aan de andere kant van het huis zien we op zo'n 100 meter afstand het strand met enorme golven. We luieren lekker wat aan. De kinderen spelen een tijdje in het buitenbad wat er staat.20150801_123424.jpg Daarna gaan we een strandwandeling maken. We lopen via de tavern want via het huis kan je er niet komen, er ligt namelijk ook nog een riviertje tussen het huis en het strand. Het is heerlijk weer en we waaien lekker uit. We spelen met de branding die flink tekeer gaat.
20150801_150102.jpg20150801_165429.jpg20150801_165508.jpg
Daarna lopen we terug naar de tavern en maken een praatje met het vriendelijke personeel. We bestellen een "bar snack" - een flink berg taco chips met bruine bonen, saus en een klodder creme fraiche, hmmmm. Marieke en ik spelen een paar potjes pool en de kinderen spelen tafelvoetbal. We kijken (zoals gebruikelijk in elke kroeg waar we komen) nog wat rugby en genieten. Eenmaal thuisgekomen bak ik een paar Nieuw Zeelandse steaks en we spelen "snakes and ladders" met zijn vieren.

-- Zondag 2 augustus --
We rijden een stukje verder en stoppen bij de fameuze "Pancake Rocks". Daar is alles weer eens keurig aangelegd met verharde paden en hekjes, en we zien fantastische golven die stukslaan op de rotsen. Die rotsen zien er eigenaardig uit en met wat fantasie kan je er inderdaad wel een stapel pannekoeken in zien.
20150802_121228.jpg20150802_123159.jpg20150802_123807.jpg20150802_124655_001.jpg20150802_121142.jpg
Er zijn verschillende stukken waar het water omhooggestuwd wordt in zogenaamde "blowholes" wat een heel spektakel is, vooral omdat het vloed is en de wind de boel ook nog eens flink op jut. We filmen en fotograferen ons suf.
Na de pancake rocks, wat een wandelingetje van een klein half uur is, gaan we een wandeling maken langs de Porarari rivier. Dit is een tocht door het regenwoud over een verhard pad (ook weer prachtig aangelegd). De rivier is links van ons en we worden omringd door hoge rotswanden vol prachtige varens en bomen bedekt met mos.20150802_132129.jpg Aan het eind van de heenreis komen we bij een hangbrug. Daar spelen we nog wat bij de rivier en genieten van het uitzicht. Daarna keren we terug over hetzelfde pad. Hoewel het wel zwaar was voor Joelle (een wandeling van zo'n 2,5 uur) heeft ze zich weer kranig geweerd en alleen in het begin een beetje geklaagd. De tavern was het eindpunt van de tocht en toen we daar aankwamen hebben we daar gegeten (fish and chips, en dat soort vette happen) en de kinderen hebben lekker gespeeld op de grote plastic paarden die daar buiten stonden voor een huifkar.
20150802_173907.jpg
Wij spelen nog wat pool en doen wat drankjes. Daarna naar huis, waar de kinderen naar bed gaan en Marieke en ik een doos Trivial Pursuit vinden.
We besluiten dit te gaan doen (met een fles wijn erbij) maar het gaat vooral over Nieuw Zeeland, wat het ontzettend moeilijk maakt. Dessalniettemin hebben we flinke lol, en de fles wijn is aan het einde van de avond dan ook op :-)

Posted by jaapwesterbeek 03:13 Comments (0)

Deel 8 - Franz Joseph Glacier

-- Maandag 3 augustus --
We rijden vandaag verder naar het zuiden, naar Franz Joseph Glacier.
Het is slecht weer, regen regen en nog eens regen. Het is een rit van twee uur, en als we aankomen liggen de bergen in nevelen gehuld.
Het motel heet "Glacier View Motel" maar daar zien we dus geen moer van. Het motel met twee slaapkamers is wel een versobering na ons luxe huis in Punakaiki maar goed dat hadden we ook wel verwacht. We krijgen van de lieve motelmevrouw uitgebreid uitleg over de omgeving en de "to do's". Daarna settelen we ons en gaan het dorpje in. We bezoeken het " West Coast Wildlife Center" waar ze de zeldzame kiwi's opvangen en proberen te laten broeden waarna ze weer uitgezet worden niet ver hier vandaan. We moeten door een dubbele deur en komen in een donkere kamer terecht. Nadat onze ogen gewend zijn aan het donker zien we dan eindelijk de kiwi, een aandoenlijk vogeltje met een heerlijk vachtje, het is net een knuffeltje. Hij is groter dan verwacht eigenlijk, zo groot als een basketbal ongeveer. Met zijn lange snaveltje prikt hij een beetje in de grond.
Hun eieren worden in het wild opgevreten door de marters, die de vroege kolonisten hierheen hadden gebracht om de konijnenplaag (ook uitheems) een halt toe te roepen. Bijna alles wat men hier heen heeft gebracht aan zoogdieren heeft de eco balans verstoord. De Nieuw Zeelanders zijn dan ook erg huiverig voor uitheemse soorten en gewassen. Na het "Wildlife Center" wat eigenlijk piepklein is verder, gaan we lekker eten bij de "King Tiger", een grappig restaurant wat Chinees aan doet maar eigenlijk een Indiaas restaurant is. We eten lekker en gaan dan terug naar het motel.

-- Dinsdag 4 augustus --
Het is ontzettend slecht weer. Heel veel regen. We besluiten om lekker een dagje te luieren in het huisje. We spelen Monopoly en relaxen. 's Middags gaan we even naar het dorpje voor wat boodschappen en we regelen de helicoptervlucht voor woensdag en een quad ride voor donderdag. We eten lekker thuis en 's avonds als het wat opklaart, spelen de kinderen nog een beetje op de trampoline. Er is een prachtige regenboog te zien en ik loop nog een rondje om wat plaatjes te schieten.
large_20150804_171554.jpglarge_20150804_170445.jpg
De kinderen lopen daarna mee naar wat Shetland ponys die ik gezien heb en we voeren en aaien ze.
large_20150804_172448.jpg
's Avonds laat is er een schitterende sterrenhemel te zien met veel vallende sterren, dat belooft morgen een mooie dag te worden.

-- Woensdag 5 augustus --
Het is stralend weer ! large_20150805_083939.jpg
Mooi dagje voor een helicoptervlucht ! Om 9.45 melden we ons en tegelijk ook een Australisch stel, die dus ook mee gaan met ons. We krijgen een veiligheidsinstructie van een Maori die in zijn korte broekje en op slippertjes zijn verhaal doet. Het lijkt wel of de Maori's totaal ongevoelig zijn voor kou, want ze lopen heel vaak in korte broek terwijl het toch echt maar een graad of 8 is. Wij hebben dan ook skikleding aan met thermisch ondergoed :-). In de helictopter krijgen we een soort oordoppen op en een riem aan, en we vertrekken ! Het is prachtig om over de velden en door de bergen te vliegen en al gauw zijn we bij de Gletscher Franz Joseph. Het mooie blauwe ijs kun je goed zien vanuit de lucht.large_20150805_091846.jpglarge_20150805_091853.jpglarge_20150805_092448.jpg
Daarna vliegen we vlak over de bergen heen en komen bij Fox Gletscher. Daar stoppen we op een vlakte bovenop een berg en mogen er even uit. large_20150805_092902.jpglarge_20150805_093050.jpg
Veel maagdelijke sneeuw en blauw ijs. Echt geweldig. Daarna vliegen we terug en eenmaal uitgestapt kunnen we het maar nauwelijks bevatten. Echt heel erg gaaf. Omdat het nog steeds prachtig weer is besluiten we een wandeling te gaan maken. We nemen een Franse lifter mee in de auto en stoppen daarna bij Lake Matheson. Dit meer staat bekend om zijn prachtig reflectie van Mount Cook. We wandelen op ons gemakje om het meer heen en stoppen her en der. large_20150805_122727.jpglarge_20150805_120603.jpglarge_20150805_123558.jpglarge_20150805_124243.jpg
De kinderen vinden het heerlijk. Eenmaal rond het meer gelopen in ongeveer 1,5 uur lunchen we in een mooi restaurant bij het meer met prachtig uitzicht. Daarna gaan we terug. We eten weer bij de King Tiger en ik kijk een stukje van "Enter the Dragon" van Bruce Lee die daar op tv wordt getoond, een classic. Daarna lekker naar huis en Marieke en ik doen nog wat spelletjes en wijntjes terwijl de kinderen slapen. Wat een dag !

-- Donderdag 6 augustus --
Het is weer prachtig weer. Hoewel er regen was voorspeld, dus dat is een meevaller. Rond 9.45 melden we ons bij de quad bikes. Ik ga op een quad en Marieke en de kinderen gaan in een buggy. Ik moet een stukje oefenen op een baantje afgezet met autobanden, en daarna mogen we gaan rijden. Er rijdt een gids voor ons uit (niet erg snel, hier in Nieuw Zeeland moet alles veilig) en de buggy wordt bestuurd door een gezellige forse dame die het ook te langzaam vindt gaan :-)
Het is ondanks het tempo wel heel erg gaaf en de kinderen gillen van plezier. We rijden door de rivier heen, door enorme modderpoelen en door het bos. Over bergen keien en over strandjes. Erg mooi en cool. Best zwaar om de quad goed onder controle on te houden, ik krijg er flink kramp van in mijn handen. Marieke mag ook een stukje op de quad, maar ze vond het wel spannend en wilde na korte tijd toch liever weer in de buggy. Daarna heeft Mickey het laatste stuk achterop bij mij op de quad gezeten, hij vond het spannend maar kapot gaaf.
large_20150806_113103.jpg
We zijn ruim anderhalf uur onderweg geweest. Gelukkig hadden we regenpakken en laarzen gekregen want het was flink modderig. We gingen zelfs door zulk diep water heen dat onze laarzen tot de helft onder water kwamen ! Eenmaal terug worden we schoongespoeld met een tuinslang. We zijn flink door elkaar geschud maar het was toch weer een toffe ervaring, vooral Mickey vond het geweldig.
Omdat het zo prachtig weer is willen we eigenlijk nog een wandeling maken, maar Mickey voelt zich niet zo lekker. We rijden naar Okarito, een "off the map" plaatsje wat ons is aangeraden door de quad gids. Het is er inderdaad prachtig. Er zijn veel kiwi's in het bos rondom Okarito want er staan veel bordjes : "Kiwi live here, no dogs allowed". Honden schijnen kiwi's nogal snel dood te maken. Er staan langs de weg ook veel martervallen, waar een eitje en een flinke klem in zitten ( geen marters).
Bij Okarito wandelen we even over het strand, maar de kustlijn is zo smal en de vloed zo heftig dat we niet echt ver durven te lopen door het gevaar dat we niet meer terug kunnen komen bij de auto. Er zijn ook veel zandvliegen die hinderlijk steken.
large_20150806_134922.jpglarge_20150806_134928.jpglarge_20150806_134932.jpg
Mickey voelt zich nog steeds niet lekker, en Joelle begint nu ook te klagen. We rijden dus terug naar huis en spelen daar nog een spelletje monopoly en eten een zelfgemaakte maaltijd. Zelf voel ik me ook niet zo geweldig, ik hoop maar niet dat we ziek worden....

Posted by jaapwesterbeek 02:13 Comments (0)

Deel 9 - Christchurch

Rondje Zuidereiland

-- vrijdag 7 augustus --

We zijn allemaal redelijk fit, niet ziek geworden dus. Nog wel wat kleine klachtjes van de kinderen maar we kunnen op pad. Het regent flink en de lucht is grijs, mooie dag voor een ritje naar de oostkust van dit mooie eiland. We rijden richting Arthur's pass, een natuurgebied met een weg dwars door de bergen, het belooft een mooie rit te worden. Aan het begin van Arthur's Pass staat een bordje : "Chains required" - hmm sneeuwkettingen die hebben we dus niet. Ach het regent toch alleen maar dus whatever, moet lukken met onze 4x4. Na een tijd rijden langs prachtige blauwe rivieren lijkt de regen toch wel een beetje te veranderen in natte sneeuw, en op een gegeven moment in sneeuw. Veel sneeuw. Het regenwoud kleurt wit en dat geeft wel een heel mooi beeld.large_20150807_123224.jpg
Oh dear... We moeten af en toe voorzichtig rijden en glibberen een beetje. Ineens staat iedereen op de snelweg stil (zo'n 15 auto's) en er zijn een stel wegwerkers bezig (te prutsen) met een sneeuwschuiver, en de mensen beginnen hun sneeuwkettingen om te leggen. tralala dit voelt toch een beetje spannend. large_20150807_130735.jpglarge_20150807_125001.jpg
We praten met de wegwerkers en wat blijkt, Arthur's Pass is vanaf nu gesloten (Door wie ? Waarom ? Waarom doen die lui dan sneeuwkettingen om?) anyways we mogen er niet door en kunnen omkeren. Lewiss' Pass is nog wel open wordt ons verteld, dat is ongeveer 2 uur omrijden. We rijden een stukje terug en stoppen bij een heel erg leuk Western-achtig barretje waar we even internet hebben en uitzoeken hoe het zit en wat eten en drinken. We besluiten terug te gaan naar Greymouth, wat een flinke rit is. Daar willen we dan sneeuwkettingen kopen en dan Lewiss' Pass nemen. Na een flinke rit terug komen we in Greymouth , maar als we informeren over Lewiss' Pass blijkt dat die nu ook gesloten is. We hebben al een motel geboekt in Christchurch dus dat is wel een beetje irritant, we willen eigenlijk ook erg graag weg hier want we hebben het wel een beetje gezien hier. We kunnen een motel nemen hier, en dan morgen nog een keer proberen. Echter is de voorspelling dat het vannacht blijft sneeuwen en er is dus geen enkele garantie dat die bergpassen opengaan morgen. Dit is voor het eerst dat we meemaken dat er iets best wel klote geregeld is in Nieuw Zeeland, in Oostenrijk zouden ze hier echt keihard om lachen volgens mij. Fuck it, we besluiten om dan maar helemaal om de Alpen heen te rijden naar Christchurch, een rit van 11 uur of zo. Een enorme lange tocht volgt, slingerend door bergen, met veel regen en af en toe natte sneeuw. We zien veel dingen die we al gezien hebben, en om 18:00 is het toch echt donker hier dus het wordt een beetje oppassen geblazen. We hebben het motel gebeld en die hebben geregeld dat de sleutel voor ons beschikbaar is als we midden in de nacht aankomen (die hangt aan de deur, lol). Uiteindelijk komen we om 2:30 aan, nog relatief fit eigenlijk. De sleutel is er en we kunnen eindelijk rusten. Joelle is zo opgewonden van het slaapgebrek dat ze Mickey en Marieke nog flink bezighoud, ik heb een eigen kamer op een andere verdieping (dus slaap als een prinsje). We hebben ruim 1000 kilometer gereden vandaag en zijn daar 16 uur mee bezig geweest, wat een dag !
large_Screenshot..09_00_26_57.png

-- Zaterdag 8 augustus --
Iedereen is erg moe van de reis van gisteren, dus maar een beetje rustig aan doen vandaag. Joelle is nogal prikkelbaar. We gaan naar een safaripark, wat 25 minuten rijden is. Het is een leuk park met twee troepen leeuwen. Erg leuk was dat we de giraffes met de hand konden voeren.
large_20150808_151003.jpg Je kreeg een takje en dan ritsten ze met hun lange tong de blaadjes eraf. Ik had ze nog nooit van zo dichtbij gezien, wat een grote beesten. We zien hoe een tijger wordt gevoerd en zijn bijzonder onder de indruk van de Tasmaanse Duivel,large_20150808_161237.jpg een heel apart beestje die we nog nooit gezien hadden. Na een paar uurtjes in het park gaan we wat eten bij een Thai en daarna naar het motel. De eerste indruk van Christchurch is erg goed, een prachtige stad met mooie Victoriaanse huizen.

-- Zondag 9 augustus --
Van Christchurch vliegen we door naar de Cook Islands. 's Ochtends begint het ook in Christchurch te sneeuwen, een beter einde van onze tijd hier kunnen we ons niet wensen! We zijn wel een beetje klaar met die kou hier. De huizen hier hebben geen centrale verwarming, maar worden verwarmd door kacheltjes, waardoor het voor de kachel snikheet is en als je dan naar de wc moet is het ijzig koud. We hebben nog een paar uurtjes en besluiten naar het museum te gaan. We rijden naar het centrum van Christchurch. Onze eerste indruk is dat het centrum een grote bouwput is en het ziet er best wel vervallen uit.large_20150809_112635.jpg
Pas na een half uur valt het kwartje: alle schade die we zien is veroorzaakt door de zware aardbeving van een aantal jaren terug! Nubekijken we de stad ineens met hele andere ogen, we zien prachtige oude gebouwen met veel schade en huizen die bijna op instorten staan.large_20150809_144818.jpglarge_20150809_144438.jpg Veel winkels en bedrijven zijn gesloten. Op weg naar het museum zien we een mobiele gaarkeuken. Lange rijen mensen staan te wachten. Wat een menselijk drama. Ze proberen er nog wel wat van te maken, je ziet overal street art en echt mooie graffitti. large_20150809_145049.jpg Toeristen die we zijn, gaan wij vrolijk naar het museum... Het is een mooi museum, met weer erg leuke activiteiten voor de kinderen. We bekijken een tentoonstelling van het 'reusable house'. Dat is een huis dat tijdens de aardbeving is ingestort. Van de brokstukken hebben allerlei kunstenaars nieuwe objecten gemaakt. Alles is gebruikt, van latjes en deuren zijn nieuwe meubels gemaakt, er is een schaakspel van de regenpijp en de dakbedekking en van de electriciteitsdraden zijn leuke figuurtjes gemaakt. Er is verder ook van alles te zien, van Maori kunst large_20150809_120341.jpg tot porselein uit de Ming-dynastie. Jaap loopt nog even alleen door het museum, terwijl ik me met de kinderen vermaak in de Discovery afdeling. Daar kun je allerlei proefjes doen en puzzels maken. Voor de kinderen is het spelen, maar het is allemaal ook erg educatief. Na het museum gaan we naar het vliegveld en leveren onze huurauto in. We vliegen in anderhalf uur naar Auckland en checken daar in in een motel bij het vliegveld. Linda zit in de lobby al op ons te wachten. Het weerzien is erg fijn en de kinderen kletsen haar de oren van het hoofd over onze avonturen van de afgelopen weken. Jaap brengt de kinderen naar bed en ik klets met Linda even lekker bij in de lobby van het motel. Het is natuurlijk veel te kort, maar toch heerlijk om elkaar even weer gezien en geknuffeld te hebben :-) Morgenochtend vliegen we verder naar warmere oorden.

Posted by jaapwesterbeek 05:31 Comments (0)

Deel 10 - Cook Islands

een week in het paradijs

-- Maandag 10 augustus oftewel Zondag 9 augustus --
Vandaag vliegen we vroeg. Wekkertje gezet om 6.15. Het is ijskoud. We laden de spullen in het busje van het hotel en worden naar de Airport gebracht. Daar checken we onszelf in op een automaat en geven de koffers af. Het vliegtuig heeft iets vertraging maar uiteindelijk zitten we dan, op naar de zon ! De vlucht is niet lang, slechts 3,5 uur. We vertrokken op maandag om 9:45, als we aankomen is het weer zondag, uurtje of 15:00. Erg relaxed zo terug vliegen in de tijd. We stappen uit het vliegtuig met een trap en voelen meteen de warmte. Dit hebben we eerder meegemaakt natuurlijk, in Suriname :-)
Het is een gezellige chaos bij de douane, Mickey loopt er zelfs gewoon door zonder paspoort en kan nog maar net worden teruggeroepen door ons. Een ouwe baas met een Hawaii blouse speelt op een soort elektrische Ukelele en speelt ouderwetse Hawaii muziek. large_20150809_162017.jpg
Best wel hilarisch. We pakken onze koffers op en worden buiten opgevangen door gezellige lokale dikkertjes met bloemenkranzen op hun hoofden. Wij krijgen ook een bloemenkrans van verse bloemen omgehangen en een flesje water. large_cook3.jpg
Daarna pikken we de vouchers op en worden per bus naar het resort gebracht. Het is een half uurtje rijden dus we zien best wel wat van Raratonga. De huizen doen javaans aan, laagbouw stenen huizen, overal kippen en hanen en honden. Net als op de airport hebben we een vaag gevoel van bekendheid. Het lijkt op Suriname maar is toch wel anders. Aan de ene kant zien we een aantal bergen, aan de andere kant de zee. Eenmaal bij het resort aangekomen worden we ook hartelijk begroet (Kia Orana !) We zitten ineen apartementje met airco. De koffers worden voor ons gebracht. Erg relaxed allemaal. De ligging van het resort is bijna onwerkelijk mooi en prachtig aangelegd. Het ligt aan een soort Lagune. De zee wordt tegengehouden door een groot koraalrif wat een paar honderd meter verderop ligt. We zien in de verte de branding met metershoge golven die kapotslaan op het rif, een machtig gezicht en het water buldert van jewelste. Aan deze kant van het rif is het water niet dieper dan 1,5 meter en intens lichtblauw. De stranden zijn prachtig wit en bezaaid met stukken koraal en schelpen. Er staan veel palmbomen en overal liggen kokosnoten.
large_cook4.jpglarge_cook2.jpglarge_cook1.jpg
Wat een paradijs ! Net of we in een soort bounty reclame terecht zijn gekomen. Nadat we een beetje zijn gesetteled gaan we eten in het restaurant op het resort. We worden geholpen door lieve dikkige lokale dames en onze tafelvrouw is een tranny die Bianca heet. De kinderen vinden dat ze een grappige stem heeft en daar laten we het maar bij qua uitleg. Er werken ook een aantal gays bij de bar waarvan een met geepileerde wenkbrauwen. Het geeft wel aan dat ze hier ruimdenkend zijn en dat vinden we een prettig idee. Het zijn allemaal lieve mensen hier bij het resort die constant voor je klaar staan en je in de watten leggen. large_20150809_183753.jpg
Je hoeft alleen maar je kamernummer door te geven als je iets bestelt, erg relaxed ook.
We eten zwaardvis die erg lekker is, maar we zijn wel flink moe door al het gereis. We gaan na het eten dan ook direkt naar bed.

-- Maandag 10 augustus (again) --
Het is superlekker weer ! We zwemmen in het ondiepe water, lopen door de zee naar het eiland in de lagune. We maken een wandeling rond het eiland en kijken naar alle bijzondere schelpen en zeedieren rond het koraalrif en lezen boekjes. Ik bouw met Joelle en Mickey een groot zandkasteel. Tussendoor doen we wat Vodka cocktails... Wat een leven.We zijn allemaal een beetje verbrand door de zon vandaag. We voelen ons zwaar bevoorrecht en genieten van wat alweer een totaal nieuwe vakantie is. Er valt niet zo veel te bloggen meer eigenlijk, ik denk dat de komende dagen ongeveer hetzelfde zullen zijn. Misschien ga ik nog wel big game vissen, maar alleen bij een mooie vangst komt er een foto van online :-)

-- Dinsdag 11 augustus --
Weer een mooie dag. De kinderen gaan 's ochtends naar de kid's club en maken allemaal nieuwe vriendjes. Vooral Mickey geniet er intens van, hij heeft het contact met andere kinderen echt gemist. De kid's club wordt gerund door allemaal grote Maori-mannen. Het zijn echte grappenmakers, ze hebben onderling veel lol en lopen ook constant te geinen met de kinderen. Groot als ze zijn, giechelen ze als kleine meisjes als ze een grapje maken ;-)

--Woensdag 12 augustus--
Jaap is vandaag gaan deep sea vissen. Ik blijf met de kinderen bij het resort. Het is iets kouder vandaag, de kinderen gaan wel even in het water, maar ik steek mijn teen erin en besluit dat dit geen goed idee is :-). Na een tijdje komen de kinderen blauw van de kou uit de zee. We gaan in het huisje opwarmen. Jaap komt 's middags terug. Hij heeft niks gevangen, een andere tourist had een wahoo.. oh well....

--Donderdag 13 augustus--
Vandaag is de dag van de grote dansuitvoering. Mickey heeft geen zin en speelt in het zwembad met zijn nieuwe vriendje Euan. Joelle oefent met een paar meisjes een eiland dans, met swingende heupjes en mooie armgebaren. Alle gebaren hebben betekenis, zoals 'do the dishes', 'make it rain', 'sweep the rubbish' en 'tell the boys no'. Om twee uur is de opvoering. De setting is schitterend, met de prachtige bergen van Raratonga op de achtergrond en tropische bloemen en bomen op de voorgrond. De zon komt ook weer door. Joelle is erg verlegen maar ze ziet er schattig uit in haar bladeren rokje. De voorstelling gaat goed en Joelle straalt. 's Middags willen we met zijn allen gaan snorkelen, althans dat is het plan. De kinderen vinden het koud en Joelle begint te huilen. Dat wordt niks. We besluiten dan de kinderen maar op een strandbedje te leggen, ingewikkeld in handdoeken en met allebei een appeltje. Ik moet even wennen aan het snorkelen, maar als ik de slag te pakken heb vind ik het weer erg tof. We zien mooie vissen en een heleboel zeeslakken. We redden het niet tot aan het koraal, de wind is hard en het wordt op een gegeven moment erg koud in het water. We besluiten terug te snorkelen. De kinderen zijn inmiddels weg, die lopen ergens op het resort rond. Het is erg veilig hier, dat is voor ons en voor de kinderen prettig. 's Avonds gaan we naar de night market, vlakbij het resort. Heel gezellig met allemaal kraampjes en muziek.
Ik maak nog een prachtige avondwandeling met de kinderen langs het strand. We blijven ons erover verbazen hoe mooi het hier is.

--Vrijdag 14 augustus--
Vandaag is het erg fris. Ik blijf de hele dag in mijn spijkerbroek en trui. Mickey gaat nog wel even kayakken, maar geeft het snel op. Joelle vermaakt zich met in het zand spelen en met de bal spelen. Jaap en ik lezen veel en spelen af en toe mee. We beginnen al te wennen aan het luie 'island time'. In het begin toen we hier waren moesten we echt even afkicken van alle avonturen, maar daar hebben we nu geen last meer van ;-)

--Zaterdag 15 augustus--
De laatste dag! Vandaag hebben we een 'late check out', dus we kunnen lekker tot 's avonds in ons huisje blijven. De vlucht naar LA vertrekt om 23:00 uur.

Posted by jaapwesterbeek 19:42 Comments (0)

(Entries 6 - 10 of 10) « Page 1 [2]